Инспирирана од Генералното собрание на БЕСТ 2010, Варшава

ГА... Го видов тоа што го очекував, ама не ги очекував овие пријатни чувства што преовладуваат во мене... =)

Патувавме цели 48 часа, со едвај спиење зошто куферите мораше да ги чува некој. Фред не посоветува да се движиме лево-десно за да не заспиеме, ама мускулите на нозете ни беа толку вкочанети што едвај можевме да отидеме до информационата табла за да прашаме кога е нашиот автобус/воз. Затоа зборевме. Ги споделувавме нашите импресии од последното патување. И Васе ќе праша: која е енергијата што ве тера да поминувате толкав пат, да поминувате толку време, да не спиете, да трошите пари за оскудни сендвичи и салати...? Седејќи во “plenary“ ги испуштав одредени презентации зошто размислував и се чудев на енергијата што не соединила толку многу луѓе со иста цел. Дури пријатно несфатливо е како овој наш БЕСТ се одржува толку време. БЕСТ расте енормно брзо. Свесни сте за тоа? И јас би им се придружила на солзите на новите ЛБГ бебиња кои се радуваа на новиот статус.

250 луѓе ја пееја: Summer of 69... Those were the BEST days of my life!!! Зарем нема да Ве наежи звукот на ударите на маса додека чекаме за новата презентација? Зарем нема да ви разнежни глетката дека 250 луѓе застанати во средина на сала играат на Simply the BEST како мали деца на свеченото затворање на ГА? Јас се разнежнив, верувајте. =)

И ние имаме live streaming за да можете сите да следите како се грижиме за една наше животно богатство, и ние имаме finger rules, и ние имаме перформанс за Tunak-tunk што и газдите на хотелите го играат, и ние имаме интернационална вечер со преку 30 маси, и ние имаме “дебилни“ wake up games кои сите ги играме, и ние имаме цела една огромна група на млади луѓе што исто како и ти одбрале да се дел од БЕСТ... И ете го Васе: зошто баш БЕСТ и зошто баш јас???

Баш заради ова прекрасно попладне кога наместо да учам, барам време да се видам со вас за да ви кажам како било, за да ви кажам коку вреди сето потрошено време, за да ви кажам дека луѓето и моментите споделени во БЕСТ, можеби и никогаш нема да можеме да ги заборавиме. Не сум БЕСТ-холик како што има низ Европава =), ама знам да го ценам она што не качува на погорните скалила во животот ;)

Поздрав до сите.

Симона

Само енергијата од луѓето може да те промени! 2 години од доаѓањето на Римјаните во МКД!

Еј луѓе,

Не знам дали баш на денов или за два-три наредни, ама сигурна сум дека правиме две години од кога беа Римјаните тука =) Да, се сеќавам на детали, се уште, зошто тоа е нештото што ме остави во БЕСТ. Не знам како, знам зошто, ама едноставно тогаш Ве запознав повеќето, секој на различен начин, со различни свртени муабети, со различен пристап... ;)

И прекрасно ми беше! И баш поради тоа сум инспирирана да го напишам ова. Да Ви пратам од мојата најпозитивна енергија за убаво расположение.

Се сеќавам на дочекот на луѓето на автобуска и колку бев незаинтересирана за нив, зошто беа пред се странци, неинспиративни за мојата НЕжелба да зборувам англиски =) Се сеќавам на заминувањето во Охрид и колку си чувствував грижа на совест што се пријавив да одам, а во БЕСТ бев само две-три недели. Се сеќавам како со поглед ги барав Софи, Кузо, Васе, во метежот од луѓе, зошто само нив ги знаев, а желба за нови луѓе тешко ми се јавуваше. Ете доказ дека и со лоша суровина, а добра технологија може да се добие добар производ =)))

...Се сеќавам на моето “точно на време“ доаѓање во канц. ама не знаев дека таму вечно се доцни. И немаше никој, јас си се мрзнев. Софи ми јави со порака да го земам клучот од старото скришно место, ама кога влегов внатре и видов какво е, се откажав и решив да си седам надвор, на свеж воздух =) Во канц ги запознав Дејан, Илина и Филип... Сите ми изгледаа како стари БЕСТ-овци. Се осеќав изгубено, ама природата ми налагаше да не се замарам.;)

...Се сеќавам колку сите се замараа кој ќе се вози во комбето, кој во новата кола на Нино...=) Јас бев среќна што за мене имаше место пазарено кај Софи. Немаше потреба да се смешкам и да се правам фина, додека се возам со непознати луѓе =) Се сеќавам на Стража и на борбата со топки. Јас млада и невина =р зошто не сакав да пружам отпор и да бидам и плус лигава, оставив да ме маваат со топки. Единствено што правев е што дигав нога, рака колку да не ме погоди топката. Ама од местото не се помрднував... Се сеќавам на моето запознавање со Симоне, иако не беше на моја иницијатива. Со овој момент се померив чекор нанапред и сега знаев 1 од 12 странци =). Среќа што типот изјави желба да ме дружи, зошто имавме исти имиња... Се сеќавам на зборот “сонцесто“ и на Џо, пирошките и мекиците на стража... :Ѕ Пардон!

Се сеќавам како бев оставена да си бирам со кој да спијам во црквата, а мене Софи ми ја немаше. Другите не ги знаев. Мало ме изигнорира, затоа и ја мразев =) Но, си добив прилика да се здружам со Блаже, па си спиевме во исто шкафче (собите ми личеа на шкафчиња). Се сеќавам на првата забава во диското, кога и самата си се чудев на себе си како сум толку опуштена и играм :о Се сеќавам на запознавањето со Ана, со Нино, со Алек... Барав начин да си докажам дека Ана е презабавна и позитивна како што предходно ми ја збореа, барав начин да го замуабетам Нино, зошто ми изгледаше на многу мистериозен...

Се сеќавам на вечерата во Езерце, кога дојдов, зошто Софи ме натера... И како орли ми се навртеа БЕСТ-овциве наши за да ми кажат колку им е мило што се дружам со нив... Фала, ќе го дознаев тоа и од насмевка на лицето =р Знам на Џо му беше роденден (мислам дека вечерта), а тој изгледаше толку меланхолично, што ТОА ми беше идејата да му дадам поклон, несекојдневен...=) Ништо друго...! И се сеќавам како го подготвував поклонот, па колку ми беше незгодно да му го дадам, зошто едноставно можев да бидам погрешно сфатена, што не ми беше во прилог =) Се сеќавам и како после таа вечер, ме тргнаа многу луѓе на страна за да ме прашаат од кај ми текнало да направам таков поклон, па уште и од каде инспирација да му го дадам нему... =р

Се сеќавам на Интернационалната вечер, кога од милион гости, Данче дојде мене да ме праша дали сакам да ја претставам МКД-ската маса...?!?!?... Секако дека на погрешно место се упатуваш =))) Јас не зборам англиски пред луѓе! Само на само! =р Таа вечер ВИДОВ најголем дел од луѓето со кои денес сум во постојан контакт.

Се сеќавам на лизгалиштето. За Симоне немаше број на лизгалки, па со чевли си стапкаше по мразот... Се сеќавам на вечерта во Хазард... Колку само не сакав да се дружам со нови фаци, а секаде бев со Вас =) Каква е таа енергија што ме терала... Вечерта во Б2... И таму бев присутна. Не пиев пиво, а добивав гага пијачки, па морав да ги делам на Џо, Ана, Блаже... Луѓето што беа околу мене ;)

Ах колку убаво ми беше. И секогаш ќе го раскажувам со невидена енергија... Од тогаш почна СЕ, што денес е причина да бидам ова што сум!!! Дојдов како сурово, неатрактивно девојче, незаинтересирано за луѓето, а како завршив - нека си дефинира секој сам ;)

Ве секам луѓе и посакувам исти чувства, со нови познаства, во нова средина ;)
Симона Ангелеска

Среќен почеток академци!!! =)

Инспирирана пред се од луѓето, а потоа од сите придобивки што како луѓе ги добиваме од БЕСТ, одвојувам неколку минути од животот да искуцам неколку реда реченици и да Ви посакам успешен старт и тек на новата академска година, на сите оние што сеуште го држат индексот во рака. Останатите - потсетете се за момент колку биле убави тие студентски денови =)

Имам да кажам милион работи што ги чувствувам за БЕСТ и што за секогаш ќе бидат сместени во стаклените витрини на мојот живот, без никој да смее да ги оштети =)

Драги мои, јас започнав пред точно две години и секој поминат ден во канц. и секоја помината минута со некој од Вас, ми претставува читање на нова и нова енциклопедија... И не жалам за потрошеното време, за потрошената енергија, за потрошените километри, потрошениот сјај за правење меурчиња, потрошениот тутун за наргилето, за поделените сендвичи, јаготки, кафиња, бисквитки со мармалад со познатите или непознатите, со пожелните или непожелните персони... Не жалам за ниту една забава, ниту еден роденден, ниту еден конфликт... И ќе тапацираме и ќе кречиме, и ќе го шетаме градов на 40 степени или со снег до коленици, и ќе пијуцкаме ракиичка со чуварот, ќе си се качуваме на маси по кафани, ќе се сакаме, ќе шетаме низ Европа, ќе се товиме со скара... Зошто тоа е најубавото нешто што БЕСТ ни го пружа и останува секогаш во мемориите да се раскажува.

Му благодарам на семоќниот што ми го “попречил“ патот со БЕСТ, зошто од тука излегувам како зрела личност спремна да се соочи со нормалните секојдневија во животот.

Ве сакам СИТЕ без исклучок!!!
Симона Ангелеска
// се надевам во новата група на клинци, конечно ќе има некој што е помал од мене, па со чест да му ја доделам титулата “Малечка“, што со гордост ја носам цели 2 години =)))

Се заврте!

Да... се заврте и се вративме на почетокот - или пак на крајот, зависи како гледаме?! ;)

Пред неколку години, така случајно испадна да влезам во еден музеј и по година дена шетање низ него, најдов една слика. Доста интересна на прв поглед. Инако не ми беше многу јасна сликата од почетокот, одма осетив некој извор на топлина и пријатност. Затоа решив да се посветам на неа и да одвојам време добро да ја проучам, разберам... а бидејки уште не беше довршена, да можам и јас да оставам некоја трага.

И малку по малку, почнав да гледам од едно до друго ќоше и да ги разоткривам мотивите и идеите. И со секое навраќање на неа, нешто ново откривав. Но не бев сам, имаше и други луѓе до мене кои гледаа... некои уште од почетокот се збунија и продолжија кон друга слика. Некои пак воопшто се откажаа и си излегоа од музејот. Сепак, убавото беше што зад сликата стоеја и други луѓе кои ни помагаа да ја разбереме, да сватиме кој автор што сакал да каже и зошто на тој начин. Морам да признаам, често пати само климав со главата дека ги разбирам, иако на почетокот морав само да голтам се и да се отворам кон нивното толкување и да го прифатам.

Со тек на време навистина почнав да ја разбирам сликата и како што дел од паметните луѓе си одеа, така и јас застанав од еден агол на сликата, па пополека, проучувајки ја сликата во детали, да им ја објаснувам и на новите луѓе кои стоеа пред неа. Како и во почетокот, некои се интересираа да дознаат повеќе но откако ќе навлезеа во деталите, се испашија и си отидоа. Други одма си отидоа... но имаше и такви како мене и другите што седеа до мене - кои решија да продолжат да ја проучуваат сликата. А сликата - чист импресионизам! Кој како си ја сваќаше, така ја толкуваше за себе, но и така им ја објаснуваше на другите. Затоа, понекогаш беше тешко да се свати и оформи сеопфатно мислење за сликата.

И дојде време кој јас и другите луѓе што со мене ја проучуваа сликата, да застанеме позади неа и да бидеме тие кои ќе ги подучуваат новите дечки. И тогаш малку е чудно зошто баш во таа позиција, позади сликата - ти ја добиваш четката и треба да ја дополниш истата. Ја шлапаш сликата и им објаснуваш на новите, но поради тоа што сите ја гледаат сликата од разни агли, честопати не се согласувавме за детали... но сликањето продолжи!

Дојде и време кога и јас почнав да се поместувам кон другиот агол на сликата, оставајки ја сега на новите експерти - тие да ја земат четката, да сликаат и да им објаснуваат на новите. Е тогаш, голема збунка! Дури сега сваќаш дека навистина зборите за различни делови од сликата. Па и за боите - сега од страна подобро се гледаат и воочуваш дека некои комбинации не одат, па само им дофрлуваш да ги поправат смесите.

На крај, пак застануваш пред сликата - но сега ја имаш видено од сите страни. Сега пак си на почетокот - но сега се ти е многу појасно. Сега само се повлекуваш 2-3 чекори од сликата и доаѓаш во старото друштво на паметни луѓе кои на почетокот почнаа да те туторат. Гледаш како на сите им е јасна сликата - на свој начин и понекогаш, кога некој нешто ќе наслика ново, ќе прокоментираат.

Но сега за мене и за нив има други слики за проучување и сликање... затоа, ајде да завртиме уште некоја! ;)

Поздрав!
Васе

П.С. Проследете го и видеото за мало појаснување на сликата :Þ

Zabava po povod pocetok na ucebna godina

Zdravo na site...
Otkako se stisaa bukite okolu upisuvanje na semestri ajde site zaedno da go proslavime pocetokot na uste edna akademska godina vo koja BEST kje se potrudi da zadovoli pogolem broj na studenti.

Zabavata e zakazana vo: B2 na 12ti Oktomvri 2008 (Nedela) so pocetok vo 23 casot...

Gratisi moze da se zemat od kancelarija ili od finite nasi clenovi koi kje delat po fakulteti utre/zadute!!!

Napomena: So 1 gratis moze da vlezat 2ca taka da zemete si brakja/sestri, devojki/deckovci, drugari/drugarki, kolegi/koleski...

BEST Hot Chilly Peppers

Бидејќи бев само првиот викенд на нашиот прв опуштен настан, решив да споделам слики пред да дојде самиот крај на настанот. Па на

  http://picasaweb.google.com/blazeiliev/BESTHotChillyPeppers2008

може да видете како тоа странците прават ајвар. Секако со наша помош. Нема да должам многу, на крај ќе кажам само како за прв пат организирање на ваков настан, излезе доста успешно и се надеваме сите учесници ќе си отидат задоволни дома. Секако со 2-3 тегли ајвар во куферите.

поз, Blaze of Glory

Ден на Слободниот Софтвер 2008

И ова година Слободен софтвер Македонија ја организира прославата на Денот на слободниот Софтвер. Прославата ќе се одржи во културниот центар Точка и на плоштадот Македонија во Скопје во сабота 04.05.2008.
Повеќе информации на http://wiki.lugola.net/SFD2008